2. En Sarai zeide tot Abram: Zie toch, de Here
heeft mij niet vergund te baren; ga toch tot mijn
slavin; misschien zal ik uit haar gebouwd worden.
En Abram luisterde naar Sarai.
2. Disse Sarai a Abrão: Eis que o Senhor me tem
impedido de ter filhos; toma, pois, a minha serva;
porventura terei filhos por meio dela. E ouviu
Abrão a voz de Sarai.
3. En Sarai, de vrouw van Abram, nam Hagar, de
Egyptische, haar slavin, nadat Abram tien jaar in
het land Kanaan gewoond had, en gaf haar aan
haar man Abram tot vrouw.
3. Assim Sarai, mulher de Abrão, tomou a Agar a
egípcia, sua serva, e a deu por mulher a Abrão
seu marido, depois de Abrão ter habitado dez
anos na terra de Canaã.
4. En hij ging tot Hagar en zij werd zwanger; toen
zij zag, dat zij zwanger geworden was, was haar
meesteres verachtelijk in haar ogen.
4. E ele conheceu a Agar, e ela concebeu; e vendo
ela que concebera, foi sua senhora desprezada aos
seus olhos.
5. Toen zeide Sarai tot Abram: De krenking mij
aangedaan, komt voor uw rekening; ik heb mijn
slavin in uw schoot gegeven, en nu zij ziet, dat zij
zwanger geworden is, ben ik verachtelijk in haar
ogen; de Here doe recht tussen mij en u.
5. Então disse Sarai a Abrão: Sobre ti seja a
afronta que me é dirigida a mim; pus a minha
serva em teu regaço; vendo ela agora que
concebeu, sou desprezada aos seus olhos; o
Senhor julgue entre mim e ti.
6. En Abram zeide tot Sarai: Zie, uw slavin is in
uw macht; doe met haar wat goed is in uw ogen.
Toen vernederde Sarai haar, en zij vluchtte van
haar weg.
6. Ao que disse Abrão a Sarai: Eis que tua serva
está nas tuas mãos; faze-lhe como bem te parecer.
E Sarai maltratou-a, e ela fugiu de sua face.
7. En de Engel des Heren trof haar aan bij een
waterbron in de woestijn, bij de bron aan de weg
naar Sur.
7. Então o anjo do Senhor, achando-a junto a uma
fonte no deserto, a fonte que está no caminho de
Sur,
8. En Hij zeide: Hagar, slavin van Sarai, vanwaar
komt gij en waarheen gaat gij? En zij zeide: Ik
ben op de vlucht voor mijn meesteres Sarai.
8. perguntou-lhe: Agar, serva de Sarai, donde
vieste, e para onde vais? Respondeu ela: Da
presença de Sarai, minha senhora, vou fugindo.
9. En de Engel des Heren zeide tot haar: Keer
naar uw meesteres terug en verneder u onder haar
hand.
9. Disse-lhe o anjo do Senhor: Torna-te para tua
senhora, e humilha-te debaixo das suas mãos.
10. En de Engel des Heren zeide tot haar: Ik zal
uw nageslacht zeer talrijk maken, zodat het
vanwege de menigte niet geteld kan worden.
10. Disse-lhe mais o anjo do Senhor:
Multiplicarei sobremaneira a tua descendência, de
modo que não será contada, por numerosa que
será.
11. Voorts zeide de Engel des Heren tot haar: Zie,
gij zijt zwanger, en zult een zoon baren, en hem
Ismaël noemen, want de Here heeft naar uw
ellende gehoord.
11. Disse-lhe ainda o anjo do Senhor: Eis que
concebeste, e terás um filho, a quem chamarás
Ismael; porquanto o Senhor ouviu a tua aflição.
12. Hij zal een wilde ezel van een mens zijn; zijn
hand zal tegen allen zijn en de hand van allen
tegen hem, en hij zal ten aanschouwen van al zijn
broederen wonen.
12. Ele será como um jumento selvagem entre os
homens; a sua mão será contra todos, e a mão de
todos contra ele; e habitará diante da face de
todos os seus irmãos.
13. Toen noemde zij de naam des Heren, die tot
haar gesproken had: Gij zijt een God des
aanziens; want, zeide zij, heb ik hier ook
omgezien naar Hem, die naar mij ziet?
13. E ela chamou, o nome do Senhor, que com ela
falava, El-Rói; pois disse: Não tenho eu também
olhado neste lugar para aquele que me vê?
14. Daarom noemt men die put: de put Lachai-
roi; zie, hij is tussen Kades en Bered.
14. Pelo que se chamou aquele poço Beer-Laai-
Rói; ele está entre Cades e Berede.
15. En Hagar baarde Abram een zoon en Abram
noemde de zoon, die Hagar gebaard had, Ismaël.
15. E Agar deu um filho a Abrão; e Abrão pôs o
nome de Ismael no seu filho que tivera de Agar.
16. En Abram was zesentachtig jaar oud, toen
Hagar Ismaël aan Abram baarde.
16. Ora, tinha Abrão oitenta e seis anos, quando
Agar lhe deu Ismael.
25